بگرداند ، براى او زندگى تنگ [ و سختى ] خواهد بود ، و روز قيامت او را نابينا محشور مىكنيم . * مىگويد : پروردگارا ! براى چه مرا نابينا محشور كردى ، در حالى كه [ در دنيا ] بينا بودم ؟ * [ خدا ] مىگويد : همين گونه كه آيات ما براى تو آمد و آنها را فراموش كردى اين چنين امروز فراموش مىشوى . آن كه در اين دنيا از ديدن حق و حقيقت ، و درك واقعيت ، و بصيرت نسبت به توحيد و نبوت و امامت ، و الگو بردارى از اولياى الهى ، به خاطر غرق بودن در ماديات ، خود را محروم كرد ، در آخرت هم از ديدن رحمت حق و تماشاى مناظر بهشتى و فيض بردن از عنايات دائمى و سرمدى حضرت مولا محروم و ممنوع خواهد بود . حضرت امام حسن عسگرى عليه السلام مىفرمايد : منظور از اين كورى و عمى ، كورى چشم نيست بلكه كورى قلب و دل است . « 1 » روى ننمود يار چه توان كرد * نيست تدبير كار چه توان كرد بر درش هر چه داشتم بُردم * نپذيرفت يار چه توان كرد از گل روى يار قسم دلم * نيست جز خار خار چه توان كرد بوده‌ام بر درش عزيز بسى * گشتم اين لحظه خوار چه توان كرد بر مراد دلم نمىگردد * گردش روزگار چه توان كرد از پى صيد دل نهادم دام * لاغر آمد شكار چه توان كرد چند باشى عراقى از پى دل * درهم و سوگوار چه توان كرد ( فخرالدين عراقى )

--> ( 1 ) - بحار الأنوار : 75 / 375 ، باب 29 ، حديث 2 ؛ تحف العقول : 484 .